لكنت زبان در قسمت مربوط به ناخودآگاه فرد كه هنوز از بیماری خود آگاهی ندارد تحت عنوان ناروانی طبیعی مطرح می‌شود. اغلب كودكان در سنین 2 تا 4 سالگی این مرحله را طی كرده و به دلیل عدم آگاهی كافی خانواده‌ها با بازخوردهای اشتباه مواجه می‌شوند.

اتابك وثوقی، رئیس انجمن گفتاردرمانی ایران در گفتگو با «جام‌جم» می‌گوید: چنانچه خانواده برخورد درستی با این موضوع نداشته باشد، ناروانی طبیعی به ناروانی غیرطبیعی تبدیل شده و سپس به لكنت بینابینی یا گاها لكنت اساسی و ماندگار تبدیل می‌شود.

این كارشناس گفتاردرمانی معتقد است لكنت «ناروانی‌غیرطبیعی» است كه كودك برای گفتار تلاش و تقلا و همواره مكث می‌كند، البته فرد از ناروانی خود آگاهی دارد كه این امر بیشتر از 10 درصد موارد را در كلام فرد شامل می‌شود.

متاسفانه در جامعه ما نگرش صحیحی به لكنت زبان وجود ندارد و اغلب به این افراد به عنوان یك بیمار مبتلا به افسردگی یا بیماری‌های روانی مزمن نگریسته می‌شود، این درحالی است كه وثوقی اعتقاد دارد لكنت زبان یك عارضه است نه بیماری. در اكثر مواقع این افراد معمولا از اعتماد به نفس پایینی برخوردارند. این درحالی است كه اكنون در كشورهای پیشرفته افراد دارای لكنت زبان، بسیاری از كارهای مهم را برعهده دارند.

وثوقی معتقد است كه برای درمان لكنت باید رویكردهای مختلفی را در نظر گرفت، اما متاسفانه در ایران معمولا درمان‌ها به صورت تك‌بعدی پیش می‌رود. با این وجود باید دانست كه برخی داروهای ضدافسردگی و داروهایی مثل ریتالین اثر معكوس در افراد مبتلا به لكنت داشته و آن را تشدید می‌كند. همچنین درمان با دیدگاه روان‌شناختی هرچند رویكرد مناسبی است، اما تك‌بعدی است. در مجموع تعامل اجتماعی و ارتباط افراد لكنتی با دیگران باید تقویت شود؛ چرا كه این افراد به دلیل وجود مشكلاتی در جامعه، از سوی معلم، دوستان و آشنایان مورد ترحم، تنبیه و تشویق‌های اشتباه قرار گرفته و‌ اعتماد به نفس‌شان از بین می‌رود.به گفته وی، برای خانواده‌هایی كه دارای كودكان لكنتی هستند مراجعه به گفتاردرمانگر كه تجربه كار در این زمینه را داشته باشد، الزامی است و حتما این افراد باید از خدمات توانبخشی و روان‌شناختی همزمان برخوردار شوند.

رئیس انجمن گفتاردرمانی ایران می‌گوید: یك درصد كودكان سنین مدرسه دچار ناروانی هستند و براساس آمارهای موجود 2 تا 3 درصد كودكان در سنین 5 تا 6 سال دچار ناروانی غیرطبیعی و حدود 10 درصد به ناروانی طبیعی در مناطق مختلف دچار هستند. همچنین بروز ناروانی در پسران 3 تا 4 برابر نسبت به دختران بیشتر است.

وثوقی می‌افزاید: بین 50 تا 80 درصد افراد مبتلا به لكنت پس از سپری كردن دوره‌های توانبخشی مناسب همراه با روان‌شناسی و گفتاردرمانی بهبود می‌یابند و در صورتی كه این بیماران از اضطراب و استرس بیش از حد برخوردار باشند حتما باید تحت نظر روانپزشك قرار بگیرند تا روانپزشك برای رفع اضطراب وی اقدام كند.

رئیس انجمن گفتاردرمانی ایران در مجموع به خانواده‌ها توصیه می‌كند قبل از این كه برچسب لكنت زبان به كودكان خود بزنند، به گفتاردرمانگر مراجعه كرده و از هر گونه بازخورد نسبت به گفتار ناصحیح، آماده كردن كلمه، مقایسه گفتار كودكان با یكدیگر و ترحم پرهیز كنند.