ساكنان بابل به زبان اكدی (یا كلدانی) سخن می گفتند كه مانند تمام زبان های خانواده زبان سامی ریشه ال یا بال در آن وجود داشت.

واژه بابل در زبان سامی آن دوره به مفهوم «دروازه خدایان» بود.

بابل در دوران سلطنت طولانی حمورابی از 1792 تا 1750 قبل از میلاد به اوج شكوه خود رسید.

حمورابی فتح سرزمین های سومر و اكد را تكمیل كرده و پادشاهی ماری در سوریه كنونی را نابود كرد.

او یك قانون گذار بزرگ بود و قانون مشهور حمورابی را در 282 ماده تدوین كرد كه یك نسخه آن كه بر سطح یك لوح از جنس سنگ بازالت حك شده است ، در موزه لوور پاریس نگهداری می شود.

با تدوین این قانون حمورابی تمایل خود برای برتری قانون در امپراتوری وسیعش را نشان می دهد.

او تمام خدایان محلی را تحت فرمان یك خدای برتر ، مردوخ ، خدای بابل درآورد.

نخستین امپراتوری بابل در حدود سال 1595 قبل از میلاد توسط هیتی ها و پادشاه آنها مورسیلی ویران شد.

هیتی های تازه وارد به خاورمیانه قومی از ریشه هند و اروپایی بودند كه در مركز تركیه كنونی یك كشور به نام پادشاهی هیتی را تاسیس كرده بودند و پایتخت آنها هاتوسا نام داشت.

علت برتری آنها بر اقوام و كشورهای همسایه آگاهی این قوم از ذوب فلز آهن بود ، بنابراین سلاح های آنها بر سلاح های برنزی و مسی اقوام همجوار برتری داشت.

مدتی بعد بابل به اشغال آشوریان درآمد. آشوریان دارای فرهنگ مشابه بابل بودند و مانند قوم بابل به زبان اكدی كه یك ریشه زبان سامی بود ، سخن می گفتند.

آشوریان با پادشاه خود سالمانازار اول حدود سال 1274 قبل از میلاد كشور گشایی های خود را آغاز كرده و اندك اندك سراسر خاورمیانه را تصرف كردند.

در زمان سلطنت آشور بانیپال كه در سال 668 قبل از میلاد آغاز شده بود ، قلمروی آشوریان تا مصر گسترش یافت ، اما تقریبا 20 سال پس از مرگ او در سال 630 قبل از میلاد ، امپراتوری آشور توسط هووخشتره پادشاه مادها كه با بابل متحد شده بود ، منقرض گردید.

بابل بار دیگر توانست شكوه گذشته خود را بازیابد. نابو پولاسار كه توسط آشوریان حاكم بابل شده بود پس از اتحاد با هوخشتره پادشاه مادها و منقرض كردن سلسله آشوریان ، به عنوان پادشاه بر تخت سلطنت بابل نشست و این كشور استقلال خود را دوباره بازیافت.

پس از او پسرش بخت النصر یا نبوكد نصر در سال 605 قبل از میلاد پادشاه بابل شد.اوابتدا مصریان را در خاركمیش شكست داد و آنها را از خاورمیانه بیرون راند.

مدتی بعد ، كشور یهودیه را تحت تسلط خود درآورد و شهر تیر (صور در لبنان كنونی) در فنیقیه را تصرف كرد.

بخت النصر به توسعه شهر بابل پایتخت خود پرداخت.

او حصاری به طول 18 كیلومتر را در پیرامون شهر ایجاد كرد كه ورودی اصلی شهر دروازه ایشتار بود.

از دروازه ایشتار راهی سنگفرش شده به معبد خدای مردوخ منتهی می شد. بخت النصر دستور بازسازی زیگورات بابل را داد كه اساس احداث برج مشهور بابل شد. احداث باغهای معلق بابل به بخت النصر نسبت داده شده است.

با مرگ بخت النصر در 562 قبل از میلاد و اندكی بعد یك فرد فرصت طلب به نام نبوكنید سلطنت بابل را تصاحب كرد.

پس از او پسرش بالتازار در سال 548 قبل از میلاد پادشاه بابل شد.

در سال 539 قبل از میلاد ، كورش پادشاه بزرگ هخامنشی سراسر بین النهرین را تصرف و شهر بابل را نیز اشغال كرد.

امپراتوری بابل منقرض شد و بابل به یك شهر كوچك مبدل گردید و دیگر هرگز امپراتوری بابل تجدید نشد.